به قول مولوی

من به هر جمعیتی نالان شدم .... جفت( بد) حالان و( خوش) حالان شدم

هر کسی از ظن خود شد یار من .... از درون من نجست اسرار من

سرمن از ناله ی من دور نیست .... لیک چشم و گوش را آن نور نیست

ای کاش بعضی از دوستان به جای اینکه من را به دین و فرقه و گروه و دسته و سیاست

خاصی نسبت دهند و دما دم از این باب کجکاوی کنند و متهم ، کمی با تامل و صبر و از

روی اندیشه و تفکر بیشتر ذهن خود را روی نوشته های من معطوف میکردن و به جای

اینکه بخواهند بدانند که من کیستم بیشتر دریابند که چه مینویسم . تا بدور از قضاوت

پیشاپیش آن هم از روی سیاست و مذهب و دین بتوانیم با حذف پیش داوری به نتایج بی

غرضانه ای دست یابیم . از دوستان میخواهم همچنان که تا امروز مرا یاری کرده اند در موردی

پیش آمده که تذکر آن را لازم میدانم یاری دهند و پیشاپیش از این همکاریشان ممنون خواهم

بود (( (( ( لطف کنید از این پس دلخوریها و مشکلات و انتقادات و نظرات خودتان را که در

وبلاکهای دیگر شروع و یا پایان یافته است به قسمت نظرات این وبلاک نکشانید زیرا

از این نوع نوشته های پراکنده که خواننده در کوران شروع و پایان آن نیست استفاده ای

نمیبرد )))))

از همه اینها گذشته / ای پر فروغ زندگیم / بهونه قشنگم / امشب که غم نبودنت در

بر چشمهایم مهمان شده ،اشکهای دریایم از جنس سرد انتظار به استقبال این غم

درد ناک رفته اند . امشب که با تمام وجود دوستی را میجویم ، نیستی تا دست هایت

را بگیرم و بگویم اشک هایم فقط در تبعید انتظار تو دریا شده اند و چشم هایم حریم

خود را برای دیدار دیگری نگشوده اند .نمیدانم چرا بودن در کنارت چیزیست مثل

فریادی شکسته . پس بیا و باور کن انتظار برایم آهنگ مرگ است .

سلام بهونه قشنگم ، سلام رویای طلائی من ،سلام سهم دل من ،سلام موعود من

                    سلام اسطوره ء من ، سلام بهونه زندگی من............

بهونه قشنگم . ای زیباترین واژه زندگیم . ای سجد گاه من . ای بت من

من که تسبیح نبودم تو مرا چرخاندی

مشت بر مهرء تنهایی من پیچاندی

مهر دستان تو دنبال دعایی میگشت

بارها دور زدی ذهن مرا گرداندی

ذکر ها گفتی و بر گفته خود خندیدی

از همین نغمه تاریک مرا ترساندی

بر لبت نام خدا بود خدا شاهد ماست

بر لبت نام خدا بود و مرا رقصاندی

دست ویرانگر تو عادت چرخیدن داشت

عادتت را به غلط چرخه ایمان خواندی

قلب صد پاره من مهرء صد پاره نبود

تو ولی گشتی و این گمشده را لرزاندی

جمع کن، رشته ایمان دلم پاره شدست

من که تسبیح نبودم ، تو چرا چرخاندی

که رسم صادقانه ای را روایت میکنند نمیرسم؟ من از درخت خشک حیاطمان

که دلبستگی به بهار ندارد . و آسمانهایی که بی ستاره میخوابند در شب .بیزارم

زیارت دفتر چه هایم بی معناست . وقتی کسی به پا بوس شعر های دلشکسته من

نمی یاید. بهانه قشنگم مرا از اینجا ببر . وقتی آدمها . آهن پاره های قراضه ای

بیش نیستن . وقتی که دلتنگی به اوج میرسد .عزیزم بهونه قشنگم چقدر صدات

بزنم ..دستهایت را سایه بانم کن (من به جنگل سوخته خاطراتم سوگند میخورم

درخت یادت را باغبان خواهم بود ) طلا بانو

بهونه قشنگم :وضع امسال مرا خوب بهم ریخته ای

_ جان تو _ حال مرا خوب بهم ریخته ای

بهونه قشنگم: بی تو با خلوت خود ساخته بودم حتی

خلوت کال مرا خوب بهم ریخته ای

من و درگیر سکون اوجی تا هیچ

بهونه قشنگم : جرات بال مرا خوب بهم ریخته ای

به سرم زد که تفال بزنم با چشمت

راستی : فال مرا خوب بهم ریخته ای

بعد عمری غزل بی سرو سامان گفتن

بهونه قشنگم : غزل کال مرا خوب بهم ریخته ای.،.

سلام بهونه قشنگم، صدای منو میشنوی اره از قرنها انتظار آمده ام

سلام بهونه قشنگم.. طلا بانو

در مورد متن زیرین با عنوان ( میستایمت میستایمت)

بله : آنچه گفتم نظر خودم است : شاید درست باشد یا بعکس ، اصراری برای

پذیرفتن آن از طرف خوانندگان ندارم ،فقط همانقدر که طرفداران من مرا مورد ...

لطف قرار می دهند سپاسگزارم : صاحبنظران بر من خرده میگیرند که چرا مو کدا

یاد آوری نمیکنم که این آثار ( مخدوش ) است و به هیچ وجه نباید به آن استناد ..

جست؟ حال آنکه من بارها این نکته را در نوشته هایم یاد آور شدم و امید وارم ..

اکنون با چند جمله کوتاه شما را به حقایق نزدیک کنم : دوستی از متنی که از .......

خطبه البیان ،،، نوشتم را رد کردن و بسیار از من خرده گرفتن خطاب به شما باید .

عرض کنم ، چرا توجه نمیکنید و صرفا فقط میخوانید و بدون اینکه ببینید من چی ..

نوشتم یا خود (علی ص) چی گفته قضاوت نا حق میکنید متن شعر از خطبه البیان....

.