سفرت بخیر ای مسافرم سفرت بخیر..... ای عشق من.... میمیرم برات نمیدونستی میمیرم بی توبدون چشات رفتی از برم تو نمی دونستی که دلم بسته به ساز صدات ارزومه که نمی دونستی که من میمیرم برات نمی خوام بیای نمی خوام میون تاریکی من تو حروم بشی نمی خوام مثل یه شمه بسوزی تا حروم بشی برو تا بزرگی می خوام فقط ارزوم بشی میمیرم برات......

نمی خوام میون تاریکی من تو حروم بشی میمیرم برات نمی دونستی میرم بی تو بدون چشات رفتی از برم تومی دونستی که دلم بسته به ساز صدات ارزوم که نمی دونستی که من میمیرم برات نمی خوام بیای نمی خوام میون تاریکی من تو حروم بشی نمی خوام ازت نمی خوام مثل یه شمع بسوزی تا تموم بشی برو تا بزرگی می خوام فقط ارزوم بشی میمیرم برات نمیدونستی میمیرم بی توبدون چشات رفتی از برم تو نمی دونستی که دلم بسته به ساز صدات ارزومه که نمی دونستی که من می مییرم برات میمیرم برات عاشقم هنوز نمی خواستی که بمونی وبسوزی به ساز دلم گفتی من میرم نمی خواستی بری تا فردا ها گل خوشگلم برو راهی نیست تا فرداها بروای گلم سفرت بخیر اگه میری از اینجا تک وتنها تا یه شهر دور برو که رفتن بدون ما میرسه به یه دنیا نور سفرت بخیر برو در شکستی زمن می تونی دوباره بساز نظری شکسته نا امید وخسته تو باز برو تو بازم برو نمی خوام بیام نمی خوام میون تاریکی من تو حروم بشی نمی خوام ازت نمی خوام ازت نمی خوام مثل یه شمع بسوزی برام تا تموم بشی برو تا بزرگی می خوام که فقط ارزوم بشی میمیرم برات نمیدونستی میمیرم بی توبدون چشات رفتی از برم تو نمی دونستی که دلم بسته به ساز صدات ارزومه که نمی دونستی میمیرم برات.... میمیرم برات.....این شعر رو تقدیم می کنم به تمام جون های عاشق....

بوی حضورت ارام از گوشه حیوان به گوش یا کریمای روی دیوار می رسد یا کریم های حضورت را احساس می کنند و شا عرانه برایت غزل می خوانند چه شاعرانه دوستت دارم دست مرا بگیر در رگ هایم شعر بریز در چشم هایم در شانه هایم شعر بریز که شعر بوی عشق میدهد و عشق گم شدن در ذات بی منتهای توست مرا شاعر کن مرا عاشق کن مرا سعادت گم شدن ده گم شده ای که هیچگاه سر گردان بیراهه هانیست مرا به تو نزدیک می کند این غروب ارام وقتی یاس ها عطر حضور تورا می پراکنندو کوچه ها به سمت مهربانیت قامت می بندند قامت سبز شب بو ها از دیوار مسجد بالا می رود ودیوارها سرمست از عطر جذابی سر بر اسمان بلند می کنند اه تو را صدا می زند دیواردیوار تو را صدا می زند کو چه ها به سمت تو قا مت می بند ند پنجره ها به سمت تو باز می شوند و پرده ها در دستان باد بی اختیار ترانه ات می شوند صدای اذان غروب را در کوچه پس کو چه های این حوالی به رقص در می اورد و گلدان ها در عاشقانه ترین لحظه ها خود را به دستان بی قرار نسیم می سپارند صدای تو گوشم را نوازش می کند و دست بر سرم می کشد صدای تو پلک هایم را باز می کند به وسعت هفت اسمان بیداری اه تو در تمام ثانیه هایم حضور داری ثانیه ها بوی شوق میدهند بوی سلام بوی عشق الا یا ایهاالساقی ادر کاساءوناولها که عشق اسان نمود اول ولی افتاد مشکلها ببوی نافه ای کاخر صبا بازان طره بگشاید زتاب جعد مشکینش چه خون افتاد در دلها مرا در منزل جانان چه امن عیشو چون هردم جرس فریاد می دارد که بر بندید محملها بمی سجاده رنگین کن گرت پیر مغان گوید که سالک بخیر نبود زه راه ورسم منزلها شب تاریک وبیم موج و گردابی چنین هایل کجا دانند حال ما سبکباران سا حلها همه کارم زخود کامی به بد نامی کشد اخر نهان کی ماند ان رازی کزو سازند محفلها حضوری گر همی خواهی از او غایب مشو حافظ متی ماتلق من تهوی دع ادنیا و اهملها.... این مطلب رو تقدیم به تمام جوانان ایران زمین مخصوصاء بر وبچه ها رفقها و دوستانم می کنم با اجازه خوش باشید حمزه